Kąpiel Yorka

Yorki porady

Kąpiel Yorka

Zajmijmy się zatem na chwilę kąpielą: po pierwsze – yorka trzeba zapoznać z wanną czy umywalką już we wczesnej młodości, około 2,5-3 miesięcy życia (jeśli nie wcześniej…). Obowiązują pod tym względem wszystkie zasady podane w rozdziale o kąpieli: i wyłożenie dna wanny (miski) czymś, co zapobiegnie ślizganiu się kąpanego psa, i co najmniej dwukrotne mycie włosa szamponem, i stosowanie odżywki (jak zwykle – najlepiej bez spłukiwania), i absolutny zakaz mocnego wycierania psa „do sucha”.

Jak wszystkie psy długowłose, yorkshire terrier jest bardzo podatny na skołtunienia i zawężlenia sierści, więc w żadnym razie nie wolno go wycierać! Wyjętego z wanny i ociekającego wodą, zawijamy w ręcznik frotte, zostawiamy na chwileczkę, po czym… zmieniamy ręcznik! Po kilku takich zmianach pies będzie dostatecznie podsuszony, abyśmy mogli przystąpić do kolejnego etapu: nałożyć na dłonie nieco stosownego balsamu i wmasować go starannie we włosy psa. Odpowiednie specyfiki ma w swej ofercie właściwie każda firma produkująca kosmetyki dla psów i jakkolwiek właściciele yorków wystawowych w naszym kraju upodobali sobie linię Jean Pierre Hery, kosmetyki lv San Bernard czy KV są równie skuteczne. 0 polskich odżywkach -a właściwie o ich jakości – nie mogę powiedzieć, niestety, niczego dobrego.

Dopiero gdy cały pies jest już „zabalsamowany”, przystępujemy do właściwego suszenia: nawiew kierujemy na kolejne partie ciała psa, pamiętając o tym, by suszarka nie grzała z pełną mocą! Pomijając już fatalny wpływ na włos zbyt gorącego powietrza, sprawiającego, że włos rozdwaja się na końcach i łamie, podobnie jak ludzki, pamiętajmy o olbrzymim ryzyku poparzenia psa! Suszarką trzeba zawsze operować tak, by strumień powietrza układał rozczesywane włosy w tym samym kierunku, w jakim mają leżeć po wysuszeniu (a więc -w przypadku yorkshire terriera – od góry w dół). Ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym związanym z kąpielą jest także wyczesanie (na mokro!) włosów pod oczami i na bokach uszu oraz brody i wąsów. Wśród hodowców zdania są podzielone – czy używać do tego maleńkiego grzebyka o dość nielicznych i szeroko rozstawionych zębach (podobnego do tych, jakich używa się w ludzkich zakładach fryzjerskich do rozczesywania męskich bród), czy też raczej okrągłej włosianej szczotki, choć wydaje się, że ta nadaje się tylko do bardzo wypielęgnowanego włosa.
Powyższa procedura kąpieli obowiązuje do czasu skończenia przez jorka 7-8 miesięcy życia, choć wyjątkowo zawzięci właściciele już wcześniej, około czwarte-go-piątego miesiąca zaczynają dbać o psi włos znacznie intensywniej. Polega to w największym skrócie na odżywianiu włosa za pomocą specjalnych odżywek, a także – a może przede wszystkim – natłuszczaniu i papilotowaniu rosnących włosów (gdy tylko osiągną wystarczającą długość, by można było zawinąć je w papiloty). Przede wszystkim włos intensywnie natłuszcza się przed kąpielą! Na mniej więcej półtorej godziny przed wstawieniem psa do wanny spryskuje się go całego albo specjalnymi preparatami odżywiającymi włos, albo zwykłą emulsją, powstałą dzięki starannemu wymieszaniu jakiegoś lekkiego tłuszczu (olejku norkowego, oleju kokosowego lub z jojoby) z ciepłą przegotowaną wodą w proporcji 2:1. Niektórzy hodowcy preferują czyste oleje, nie rozcieńczane wodą, co nie zawsze ma znaczenie, a stosowanie sprayów pielęgnacyjnych z olejkiem norkowym jest, moim zdaniem, wręcz niewskazane. Niektóre z nich (np. dość popularny Pflegespray firmy Trixie) robi się na bazie eteru, który wprawdzie doskonale rozpuszcza tłuszcze i ułatwia ich wchłanianie, ale jest zarazem bardzo niebezpieczny dla samej struktury włosa!
Po upływie czasu przeznaczonego na wchłonięcie preparatu przez włos (co trwa przynajmniej godzinę, ale bardzo zależy od rodzaju preparatu, więc koniecznie przeczytajmy wskazówki producenta), starannie psa kąpiemy i suszymy jak dotychczas. Procedurę tę należy powtarzać nie rzadziej niż co 7 dni, zwłaszcza jeśli przed naszym pupilem otwiera się szansa kariery wystawowej. Kolejny etap tajemnej wiedzy fryzjerskiej to właśnie papilotowanie.

Strzyżenie Yorków

Yorki porady

Wielu ludzi, zwłaszcza tych interesujących się na wystawach psów maleńkimi yorkshire terrierami, jest przekonanych, że psy tej rasy wymagają wielce skomplikowanej pielęgnacji. Nic bardziej mylnego – zabiegi pielęgnacyjne są u Yorków wyjątkowo proste i w zasadzie sprowadzają się do jednego słowa: kąpać! Struktura włosa Yorka jest bardzo podobna jak u człowieka i jeśli będziemy dbać o jego szatę tak, jak wzorcowo o własne włosy, to z pewnością nie popełnimy błędu!

Oczywiście, trzeba jednak dodać do tego dodatkowe zabiegi, ale żaden z nich nie jest obcy kosmetologii ludzkiej.
Pamiętajmy tylko, że w przeciwieństwie do wielu innych ras (ale za to podobnie jak u wielu ras ozdobnych), york nie ma określonej ostatecznej długości włosa (a przynajmniej nie jest nam ona znana), który podobnie jak choćby maltańczykom czy shih tzu, może mu rosnąć w nieskończoność…

Strzyżenie Yorków Włos yorkshire terriera rośnie całe życie, więc gdybyśmy nie przycinali szaty („sukienki”) naszym pupilom, to wkrótce spływałaby na ziemię i uniemożliwiała psom poruszanie się. Dlatego też większości psów przycina się ją na długość tuż poniżej ziemi (o pół centymetra dłużej niż wynosi wysokość psa mierzona w kłębie). Amerykanie, którzy od dawna zaniechali europejskiego obyczaju prezentowania jorków na ozdobnych pudełkach (czasami złośliwie nazywanych katafalkami) i dla których pies, choćby i najmniejszy, musi się zgrabnie poruszać, przycinają ich szatę jeszcze krócej, pół centymetra powyżej podłoża. Podczas ruchu psa włos tej długości wspaniale się prezentuje, nie szpecąc pracy kończyn, widocznych spod przykrótkiej, jak na kontynentalne obyczaje, sukienki. Niezależnie jednak od kontynentu, wszędzie yorkshire terrier ma mieć maleńkie, spiczaste uszka, stojące na baczność. Przygotowując psa do pokazu zawsze starannie strzyżemy mu włos na uszach maszynką, jak najkrócej, i nożyczkami obrębiając końce, aby tworzyły ostre trójkąciki. Na bokach tylnej powierzchni małżowiny od strony środka głowy zostawiamy jednak długi włos, poczynając od połowy (a u psów o większych uszach – od jednej trzeciej) wysokości, służący do zawiązania „koguta”, zwanego z angielska „top-knot”. Grzebieniem zbiera się włosy z całej głowy (czoła i boków) między wyimaginowanymi liniami przebiegającymi od zewnętrznego kącika oka do podstawy ucha, a także z tyłu głowy – do linii osadzenia uszu i nieco dalej, z potylicy. Zbieramy je w jeden kosmyk, tak by maksymalnie zbliżyć do siebie kąciki obrębionych uszu (miejsca między nimi powinno być właśnie tylko na ów kosmyk włosów). Uszy, przytrzymane zebranymi włosami, powinny stać na głowie pionowo jak drut, z końcami sterczącymi dumnie na wysokości środka oka (choć w praktyce dopuszcza się, by czubek ucha był na wysokości zewnętrznego kącika oka). Tym samym grzebieniem zbieramy jeszcze włosy z przełomu czołowego między oczami) i zawijamy na palcu kucyk tuż za uszami, po czym związujemy go gumką, taka jak do papilotów, i – jeśli jesteśmy wierni tradycji – zapinamy na nim czerwoną kokardkę. Tak oto york jest gotów do pokazu! Nigdy, przenigdy nie ściągajmy gumki z „koguta” -zawsze trzeba ją przecinać, delikatnie operując nożyczkami, bo o ile gumki do papilotów można jeszcze zdjąć z psa, nie wyrywając mu włosa, o tyle na głowie nie sposób tego zrobić. Nigdy także nie zakładajmy kokardki bezpośrednio na włosy – zawsze najpierw trzeba spiąć je gumką!

I na koniec dwie uwagi praktyczne – jeśli mamy w domu yorka samca, to choćbyśmy i rozwinęli go na dzień czy dwa z papilotów, nie możemy zrezygnować z nich na bokach w okolicach genitalnych. Samczyki, podnosząc nogę przy siusianiu, zazwyczaj brudzą sobie sukienkę, a jedynym sposobem zapobieżenia temu jest podpięcie jej papilotem. Na dodatek źle założone papiloty utrudniają yorkom załatwienie się, więc trzeba uważnie obserwować psa, czy nie utrudniliśmy mu czynności fizjologicznych i czy przypadkiem nie pobrudził sobie włosa moczem lub kałem – jeśli tak się stało, to czym prędzej do wanny, bo mocz trwale farbuje włos! Dla ułatwienia sobie pracy można starannie i bardzo ostrożnie wyciąć nożyczkami włosy wokół penisa, a zwłaszcza przed nim. I druga uwaga – w sklepach często można dostać „grzebienie dla yorka”, o regularnie rozstawionych metalowych zębach, obracających się wokół własnej osi. Grzebień taki można zalecić dla psów nie noszących papilotów, bo obracające się zęby nie wyrywają włosa przy czesaniu. Psom starannie papilotowanym narzędzie takie po prostu nie jest potrzebne.

Yorkshire terrier odrobaczanie psa

Yorki porady

Programy profilaktyczne poza szczepieniami obejmują również odrobaczanie zwierząt. Jest to bardzo istotna kwestia. Pasożyty bowiem są zagrożeniem nie tylko dla zdrowia zwierząt, ale także dla ludzi, głównie dzieci (przede wszystkim jeśli chodzi o tasiemczyce i glistnice). Obecność pasożytów (ich form inwazyjnych) w środowisku zewnętrznym, po wydostaniu się z organizmu żywiciela jest jednym z podstawowych warunków rozprzestrzeniania się ich wśród zwierząt i ludzi. Najczęściej pasożyty (formy inwazyjne) wydostają się z organizmu zwierzęcia wraz z jego wydzielinami i wydalinami.

Regularne odrobaczanie jest bardzo ważne, aby chronić yorka przed wewnętrznymi pasożytami. Niektóre rodzaje pasożytów, mogą poza tym przenosić się na człowieka.

Choroby pasożytnicze są niebezpieczne dla yorków a w szczególności szczeniaków. Mogą doprowadzić do zahamowania wzrost i wycieńczenia szczeniaka. Małe yorki narażone są na infekcje pasożytnicze już w trakcie porodu, dlatego tak ważne jest częste odrobaczanie młodych. Pierwsze odrobaczanie można już przeprowadzić w 2 tygodniu życia szczeniąt odpowiednio dobranym przez lekarza weterynarii preparatem.

Jak uchronić yorka przed robakami?

 

  • odrobaczaj profilaktycznie pupila
  • podawaj mięso tylko z pewnego źródła
  • unikaj podawania psu surowego mięsa
  • nie pozwól psu zjadać odchodów innych zwierząt
  • zachowuj higienę w miejscu gdzie przebywa twój pupil – sprzątaj jego kupy z ogrodu.
  • Yorkshire terrier i kleszcze – Inwazja kleszczy

    Yorki porady

    Kleszcze są pasożytami skórnymi bytującymi u psów w tym również yorków na podbrzuszu, między palcami i na głowie. Niektóre gatunki mogą atakować także bydło, konie i owce. Samice po kopulacji opuszczają żywiciela i po kilku dniach składają na ziemi (głównie u podstawy traw) tysiące jaj, z których po upływie 3-10 tygodni wylęgają się larwy. Wędrują j
    one na wierzchołki traw i krzewów, skąd atakują przeważnie drobne gryzonie. Po ssaniu krwi przez kilka dni, larwy opadają na ziemię i po kilku tygodniach przekształcają się w nimfy. Te atakują większe ssaki i około tygodnia ssą krew, następnie opuszczają żywiciela, linieją i przekształcają się w dojrzałe kleszcze. Okres całego cyklu rozwojowego kleszczy wymaga kilkakrotnej zmiany żywiciela i zależy od warunków klimatycznych (temperatury i wilgotności) oraz od możliwości zdobycia pokarmu. W poszczególnych stadiach rozwojowych mogą bez pokarmu przebywać od około 1,5 roku do 4,5 lat.
    Naturalnym siedliskiem kleszczy są lasy liściaste, łąki i pastwiska zarośnięte krzakami. : Ulubionymi roślinami ogrodowymi są krzaki leszczyny, agrestu i malin. Inwazja kleszczy nasila się w porze wilgotnej i ciepłej.
    Chorobotwórcze działanie tego pasożyta polega na mechanicznym i chemicznym drażnieniu skóry yorkshire terrier – a, co wywołuje świąd i miejscowy odczyn zapalny. Yorki stają się niespokojne, ocierają o swędzące miejsca, co prowadzi do lokalnych wyłysień, mechanicznych urazów i powstawania ognisk martwicowych, mogących powodować infekcję bakteryjną, stany zapalne, a nawet ropne. Silna inwazja kleszczy, zwłaszcza u młodych psów, może być powodem niedokrwistości, osłabienia i ogólnego zatrucia spowodowanego toksycznym działaniem wydzieliny owadów. Duże znaczenie przypisuje się kleszczom przy przenoszeniu innych chorób zakaźnych (babeszjoza, piroplazmoza, choroby wirusowe). Przy nieumiejętnym usuwaniu kleszczy, rozerwaniu ich i pozostawieniu ryjków w skórze, tworzą się w tych miejscach przetoki ropne i trwałe zgrubienia skóry.
    Przy zwalczaniu kleszczy stosuje się płynne insektycydy do kąpieli, opryskiwań lub zmywań. Przy silnej i dłużej utrzymującej się inwazji zabiegi należy przeprowadzać kilkakrotnie w odstępach 3-7-dniowych. Pojedyncze kleszcze u psa należy posmarować tłuszczem, terpentyną, a po kilku minutach delikatnie (aby nie oderwać ryjka) usunąć je przez
    zdrapanie. Unikamy spacerów z psami w miejscach, gdzie mogą być narażone na atak pasożyta oraz systematycznie pielęgnujemy sierść yorkshire terrier -a, co pozwala na wczesne wykrycie inwazji.

    Yorki i kleszcze

    Yorki porady

    Letni okres jest najlepszą porą na wędrówki z yorkiem po lesie oraz łąkach. Miło spędzić chwile ze swoim psim przyjacielem na łonie natury – długi spacer po łąkach to najlepsza chwila relaksu dla nas oraz możliwość wybiegania się przez naszego psa. Jednaj taki przyjemny spacer może mieć nieprzyjemny koniec – Kleszcze – a wręcz ich plaga jaka się rozpoczyna w okresie letnim jest nie do zniesienia.

    Yorki i kleszcze – jak poznać wroga ?
    Kleszcze należą do podrzędu Ixodides (kleszczowce). Interesujące nas kleszcze twarde należą do rodziny Ixodidae – kleszczowate. Występują we wszystkich strefach klimatycznych. Ich największa aktywność przypada na miesiące kwiecień – maj oraz sierpień – wrzesień. Naturalnym siedliskiem kleszczy są lasy liściaste i mieszane. Ale występują one również na łąkach lub pastwiskach. Kleszcze przebywają na liściach drzew oraz na wierzchołkach traw czatując na swojego przyszłego żywiciela. Są bardzo małymi pasożytami ale przenoszą bardzo groźne choroby zakaźne i pasożytnicze. Kleszcze umiejscawiają sie na psie w miejscach mało owłosionych oraz gdzie skóra psa jest najcieńsza (podbrzusze, głowa, szyja, okolice uszu)

    jorki yorkshire terrier

    BABESZJOZA – groźna choroba psów

    Objawy:

    W przypadku yorków oraz innych psów kleszcze są niebezpieczne przede wszystkim z powodu przenoszenia pierwotniaka o nazwie BABESIA CANIS. Jest to czynnik etiologiczny popularnej choroby zwanej BABESZJOZA. Pierwotniaki te są przenoszone wraz ze śliną kleszczy. Po dostaniu się do układu krwionośnego psa umiejscawiają się w jego krwinkach czerwonych (ERYTROCYTACH). Babeszjoza u psów może mieć przebieg ostry lub przewlekły Choroba zazwyczaj rozpoczyna się wzrostem temperatury. Pies traci apetyt, jest osłabiony, osowiały, często poleguje. Właściciel szybko zauważy postępującą utratę kondycji i masy ciała. Jako następne, pojawiają się objawy niedokrwistości (bladość błon śluzowych) i żółtaczki (zażółcenie błon śluzowych). Chorobie towarzyszy hemoglobinuria – krwiste zabarwienie moczu (jest ciemno brunatny, często mówimy wręcz, że wygląda jak coca-cola). Inne objawy, które mogą towarzyszyć chorobie to biegunka i wymioty. W przewlekłej postaci choroby objawy są słabiej zaznaczone. Najczęściej stwierdza się wychodzenie, osłabienie i niedokrwistość.

    Yorki – krycie suki

    Yorki porady

    Pierwsza ruja – cieczka występuje u suki w wieku 6-12 miesięcy, a następnie co kilka miesięcy. Nie należy jednak kryć yorka już w czasie pierwszej rui. Suka jest jeszcze zbyt młoda i nie na tyle rozwinięta, aby bez szkody dla własnego organizmu znieść ciążę i okres karmienia szczeniąt.
    Przepisy Związku Kynologicznego pozwalają na krycie po ukończeniu 18 miesięcy życia suki. W czasie cieczki zaznacza się obrzęk zewnętrznych narządów płciowych i pojawia wyciek z pochwy – w pierwszych dniach o zabarwieniu krwistym, w późniejszych – coraz jaśniejszy. Około 9-12 dnia od początku krwawienia suka najczęściej dopuszcza do siebie psa, odstawia ogon i unosi srom.
    Jeżeli nie decydujemy się na krycie, lepiej jest izolować sukę od kontaktów z psami od początku krwawienia do końca okresu zainteresowania samcem (około 18-24 dni). Należy zaznaczyć, że krycie jednym psem nie wyklucza możliwości pokrycia przez innego, bez naszej aprobaty (np. na spacerze). W jednym miocie mogą urodzić się szczenięta po kilku ojcach. Zarówno psy, jak i suki w czasie cieczki, są bardzo pomysłowe, jeśli chodzi o organizowanie ucieczek.
    W sprawie krycia należy porozumieć się wcześniej z opiekunem sekcji rasy odpowiedniego Oddziału Związku Kynologicznego, który skieruje sukę do wybranego dla niej reproduk­tora i zorientuje właściciela suki w aktualnie obowiązującej procedurze hodowlanej Związku.
    W czasie krycia należy uważać, aby suka nie pogryzła psa. Agresja suki może zniechęcić do krycia, zwłaszcza młodego psa. Dowodem na to, że krycie przebiega prawidłowo jest „związanie się – skleszczenie” psa z suką. Zwierzęta stoją wówczas obok siebie lub zwrócone do siebie zadami, połączone narządami kopulacyjnymi. Trwa to od kilku do kilkudziesięciu minut. Jeżeli cieczka się utrzymuje i suka wykazuje nadal chęć dopuszczenia samca, krycie należy powtórzyć po upływie 36-48 godzin.
    Na 2-3 tygodnie przed spodziewaną cieczka suka powinna być odrobaczona i w razie potrzeby otrzymać konieczne szczepionki. Jakkolwiek ciąża trwa u suki średnio 63 dni, porodu należy się spodziewać od 60 do 66 dnia

    Ciąża od zapłodnienia – jeżeli suka do momentu krycia była odpowiednio karmiona i jest w dobrej kondycji, nie ma
    konieczności wzbogacania diety w początkowym okresie ciąży. W 5 tygodniu apetyt wzrasta i należy zwiększyć ilość podawanego pokarmu oraz liczbę karmień dziennie. Szczególnie ważne jest zapewnienie stałego dostępu do wody.
    Ruch w miarę rozwijania się ciąży zostaje ograniczony przez sukę samorzutnie. Podczas ciąży nasz Yorkshire Terrier nie powinien wykonywać forsownych zajęć, połączonych z wykonywaniem gwałtowych ruchów, skoków, pokonywania przeszkód i innych. Słusznym jest zbadanie suki w 3-5 tygodniu ciąży przez lekarza weterynarii, omówienie z nim sprawy porodu i zapewnienia opieki lekarskiej na ten okres.

    Spodziewamy się szczeniąt – Jeśli termin porodu zostaje przekroczony o więcej niż 3 dni, należy koniecznie zasięgnąć fachowej porady lekarza weterynarii. Na 2-3 dni przed porodem brzuch suki opuszcza się, powiększają się gruczoły mleczne i pojawia się w nich mleko. Zdrowy York najczęściej rodzi bez trudności i nie trzeba jej w tym przeszkadzać. Należy jednakże obserwować suczkę, gdyż przed porodem staje się niespokojna, dyszy, drapie podłogę, szuka zacisznego miejsca. Niekiedy ignoruje przygotowane posłanie i wtedy należy ograniczyć możliwość poszukiwania nowych miejsc. Yorkshire Terrier często znajduje miejsce nieodpowiednie, gdzie trudno ją obserwować i pomóc w razie potrzeby. Miejsce na poród powinno być wyścielone czystymi ściereczkami, które można, po zamoczeniu wodami płodowymi, usunąć i zastąpić suchymi. Bóle porodowe przechodzące w parcia zaczynają się jako rytmiczne, następujące po sobie serie skurczów brzucha. Zazwyczaj odchodzi przy tym część wód płodowych. Pierwsze szczenię powinno pojawić się od kilkunastu minut do dwóch godzin od rozpoczęcia mocnych parć. Jeśli miną 2-3 godziny i nie urodzi się szczenię – należy skontaktować się z lekarzem weterynarii.
    Szczenięta
    yorki są wypierane z pochwy główką lub tylnymi kończynami w błoniastym worku płodowym. Po urodzeniu się szczenięcia należy błonkę przerwać, aby szczenię mogło oddychać powietrzem atmosferycznym. Przeważnie matka sama uwalnia noworodka z błon, przegryza pępowinę, a liżąc szczenię oczyszcza je z wód i błon płodowych, pobudza krążenie i oddychanie. Łożyska suka najczęściej zjada. Przy nerwowych sukach należy interweniować, nie pozwalając na zbyt gwałtowne i długie wylizywanie pępowiny, co może uszkodzić szczenię. Jeżeli pępowina nie jest oderwana lub jest zbyt długa, należy ją odciąć w odległości 1-2 cm od brzucha zdezynfekowanymi nożyczkami, a koniec zacisnąć palcami i zdezynfekować. Ciemnozielone, prawie czarne zabarwienie błon płodowych lub wycieku nie powinno przerażać właściciela, gdyż jest to barwa normalna w tym okresie. Niepokojący jest obfity wyciek o kolorze żywoczerwonym, gdyż może świadczyć o krwotoku oraz wyciek ropny, cuchnący, co przemawia za obumarciem płodu.
    Yorki szczenięta przychodzą na świat w odstępach co 30-60 minut, a nawet kilku godzin. Prawie natychmiast po urodzeniu zaczynają ssać matkę. Podczas gdy rodzą się kolejne szczenięta, poprzednie można usunąć z legowiska i włożyć do ciepłego pomieszczenia, aby nie przeszkadzały suce w akcji porodowej, a także – aby uniknąć przygniecenia. Szczenięta szybko tracą ciepło i może być im potrzebne sztuczne nagrzewanie (np. grzałką z ciepłą wodą lub poduszka elektryczna). Ważne jest utrzymanie szczeniąt w ciepłym pomieszczeniu w okresie pierwszych 10 dni życia.
    Sukę można wyprowadzić w przerwie pomiędzy narodzinami kolejnych szczeniąt i pozwolić jej załatwić się. W czasie porodu należy również zapewnić jej możliwość picia. Zazwyczaj w miocie rodzi się 2 do 6 szczeniąt, ale mioty o 5-7 szczeniętach są rzadkością u Yorkshire Terrier -ów. Po zakończonym porodzie suka powinna być wyprowadzona (nawet wbrew jej woli) na krótki spacer, w czasie którego może oddawać mocz z domieszką krwi i wydzielin z dróg rodnych. Suka „oczyszcza się” do dwu miesięcy po porodzie. Od czasu porodu należy podawać suce taki pokarm, aby nie wystąpiła biegunka, do której york ma w tym okresie i naturalne skłonności (wzrost temperatury, zjedzenie łożysk, duża ilość mleka otrzymywana j w pokarmie i inne). Jeśli podczas porodu lub po nim wystąpią komplikacje, niepokojące właściciela, trzeba niezwłocznie porozumieć się z lekarzem weterynarii.
    Laktacja – W czasie 24 godzin po porodzie suka powinna odzyskać normalny apetyt. Brak apetytu w tym okresie jest najczęściej objawem wskazującym na chorobę. W dzień lub dwa po porodzie należy zwrócić się do lekarza weterynarii z prośą o obcięcie szczeniętom dodatkowych palców. Szczenięta ssą matkę kilkanście razy w ciągu doby. Nie każde ssanie sutków świadczy o pobraniu przez szczenię pokarmu. York suka oddaje mleko odruchowo w kilka do kilkunastu minut od przyssania się szczeniąt. Jeżeli pilnie obserwujemy karmienie, widać to wyraźnie po naprężeniu ciałek szczeniąt, wygięciu do góry i zesztywnieniu ogonków, szybkim wzroście objętości brzuchów i charakterystycznym dźwięku wydawanym przez szczenięta, „kum­kaniu”. Samo oddanie mleka trwa bardzo krótko (2 do 4 minut), następuje wówczas całkowite pobranie porcji mleka wystarczającej na 2-4 godziny. Jeżeli suka jest zaniepokojo­na, zdenerwowana, chora lub ma brak pokarmu – okres pustossania znacznie przedłuża. Jeśli szczenięta pobierają pokarm, śpią spokojnie, matka je wylizuje, a w miarą wzrostu zaczynają się poruszać, początkowo chwiejnie, a następnie coraz pewniej, jest to najlepszym świadectwem ich zdrowia i prawidłowego rozwoju. Yorki otwierają oczy od 9 do 16 dnia życia. W przypadku braku pokarmu u matki lub złej jego jakości szczenięta są chude, o zlepionym włosie, okolicę odbytu mają powalaną kałem, piszczą, mruczą.

    Yorki – szczeniak w naszym domu

    Yorki porady

    Witamy Ciebie w naszym domu nasz mały przyjacielu !!!

    Jeżeli jeszcze nie podjęliście Państwo ostatecznej decyzji o zakupie psa dla siebie to mam nadzieję, że po przeczytaniu tego artykułu rozkochacie się Państwo e tej rasie.

    York jest dumnym, pięknym, wiernym, uczuciowym i na zawsze oddanym psem z kokardką na głowie. Jego oczy są zawsze wpatrzone w pana. Każdy gest swojego właściciela zawsze odwzajemnia ogromnym uczuciem. Choć mały z postury zawsze wielki sercem.

    Pierwszy krok – gdzie kupić yorkshire terriera ?

    Osobom, które zdecydowały sie na zakup yorkshire terriera zawsze doradzam zakup psa z rodowodem, czyli o udokumentowanym pochodzeniu. Dlaczego ? Mamy wówczas pewność że nasz york wyrośnie na pięknego przedstawiciela tej rasy. I niech nikt nie próbuje przekonać Państwa że york bez rodowodu jest taki sam a nawet lepszy (bo tańszy). Przyznam się, że sam miałem pierwszego yorka nierodowodowego – gdy urósł, nawet nie przypominał psa tej rasy. Wybór jednak należy zawsze do Państwa. Jeżeli pójdziecie dalej za moimi radami powinniście wybrać odpowiednią hodowlę w której kupicie swojego wymarzonego yorkshire terriera. Powinna to być oczywiście renomowana hodowla której osiągnięcia hodowlane i wystawowe są duże.

    Drugi krok – szczeniak w domu

    Jak się przygotować na przyjęcie szczeniaka w domu ?

    Od czego powinniśmy zacząć ? Najważniejsze jest legowisko które powinniśmy umieścić w miejscu spokojnym, oddalonym od grzejników oraz domowych przeciągów. Wnętrze legowiska wyściełamy kocem oraz wkładamy do niego zabawki. Pierwsze dni, a w szczególności noce są dla naszego nowego przyjaciela najgorsze. Trudno jest przyzwyczaić malucha do nowego otoczenia, dlatego niektórzy hodowcy przy zakupie szczeniaka oprócz wyprawki i ważnych informacji na temat szczeniaka dają szmatkę, ręcznik z legowiska matki. Owa szmatka (jej zapach) działa uspokajająco na szczeniaka. Nie należy zbyt reagować na „płacz” w nocy, bo możemy przyzwyczaić naszego yorkshire terriera nocnego towarzystwa w naszym łóżku – i to na zawsze :) .

    York na ringu

    Yorki porady

    York na ringu
    Wystawy są kwintesencja i zwieńczeniem naszych trudów w hodowli oraz pielęgnacji naszego psa. To właśnie na nich możemy zaprezentować w całej okazałości i krasie naszego yorka. jeżeli planujemy prezentować naszego psa na wystawach proponuje na początku zacząć od wystaw krajowych – wystawy międzynarodowe zostawiamy sobie na czas kiedy nabierzemy wprawy w groomingu. Psa zaczynamy wystawiać już w wieku szczenięcym – pozwala nam to na oswojenie psa z procedurami jakie obowiązują podczas prezentacji yorkshire terriera na ringu – a i nam nauczyć sie podstaw wystawiania.
    Prezentacja na ringu
    Nasz Yorkshire Terrier powinien odpowiednio sie zaprezentować na ringu. Wiadomo ze podstawowa cecha tej rasy jest jej wygląd (zgodny ze wzorcem określonym przez FCI).I to właśnie on ma największy wpływ na ocenę naszego psa. Jednak to nie wszystko – do podstawowych cech jakie są również brane podczas oceny yorka można zaliczyć:

    • Sylwetkę psa podczas ruchu
    • Temperament(reakcje psa na ringu)

    Sama prezentacja na ringu zawsze wygląda identycznie I sprowadza sie tylko do paru czynności jakie powinniśmy wykonać z naszym yorkiem. Kiedy przyjdzie kolej naszej grupy ustawiamy sie na ringu w kolejności numerków zgłoszeniowych które sortowane są wg. klas wystawianych psów oraz ich imion. Jest to chwila w której nasz yorkshire terrier powinien stać w bezruchu bokiem do sędziego. Jego głowa powinna być uniesiona wysoko eksponując długą szyję. Grzbiet yorka musi być prosty na całej długości a nogi przednie i tylne prawidłowo ukatowane. Ogon powinien być uniesiony wysoko – dopuszczalne jest podtrzymanie go palcem u podstawy dla lepszego wyeksponowania – jednak należy starać sie ukryć całą dłoń za psem aby sędzia widział „całego” psa a nie nas. Generalna zasada jaka powinniśmy przyjąć na wystawie jest to ze nie my sie eksponujemy na wystawie – tylko nasz pies – I tylko on w tym dniu jest najważniejszy. Nasza obecność na wystawie schodzi na drugi plan, wiec nigdy nie ubierajmy sie wyzywająco na wystawę bo tylko może nam to zaszkodzić :) .
    Po wstępnej prezentacji yorków na ringu sędzia poprosi wszystkich o zrobienie paru okręgów wokół niego aby moc ocenić psy w ruchu. Po tej czynności zostaniemy wszyscy poproszeni o zatrzymanie sie w miejscu. Sędzia będzie prosił oddzielnie każdego z psów do oceny. Jeżeli nasz york nie jest pierwszym w kolejce – jest to najlepszy okres aby „dopieścić” naszego yorkshire terriera przed ocena. Sama ocena psa odbywa sie na specjalnie przygotowanym stole. Sędzia oglądając naszego yorka zwraca uwagę na uzębienie, budowę psa, oraz szatę.Pies powinien stać spokojnie pozwalając sędziemu na obejrzenie go w każdym miejscu. Po ocenie są dwie ewentualności (zła i dobra). Albo dostaniemy od sędziego kartę oceny psa wraz z gratulacjami – co oznacza ze nasz yorkshire terrier nie zachwycił sędziego, lub zostaniemy poproszeni o powrót do wystawianych psów na ringu. Przy tej drugiej ewentualności ustawiamy sie na swoim miejscu I eksponujemy naszego yorkshire terriera tak samo jak na wstępnej prezentacji. jeżeli za nami sa kolejne jorki do oceny przez sędziego powinniśmy sprawdzić czy aby nasz yorkshire terrier nie zburzył sobie fryzury – jeżeli jest zmierzwiona – poprawiamy ja. Następnie sędzia ponownie poprosi nas o zrobienie paru kółek, aby móc zobaczyć yorki w ruchu oraz kolejny raz poprosi nas o zatrzymanie się (po 2-3 kolkach). W tym momencie następuje wybór najładniejszych yorków w grupie. Mam nadzieję że to właśnie Państwa pies zostanie w tym momencie wybrany.

    Życzę sukcesów wystawowych.

    jorki

    Yorkshire terrier szczepienia ochronne

    Yorki porady

    Świat zwierząt tak samo jak ludzi jest narażony na atak drobnoustrojów (bakterie, wirusy) oraz pasożytów. To właśnie one najczęściej atakują przede wszystkim młode (nie uodpornione) organizmy szczeniąt. Ich atak prawie zawsze jest nieunikniony. Dlatego najskuteczniejszym sposobem walki z chorobami wirusowymi są szczepienia ochronne. To właśnie one uodparniają organizm psa dając mu bardzo wysoki poziom przeciwciał. Pamiętajmy że szczególnie w wieku szczenięcym nasz York narażony jest na chorobę a nawet na śmierć !!! Samo szczepienie Yorkshire Terriera należy wykonać pod kierunkiem lekarza weterynarii, ponieważ to właśnie on jest specjalistą oraz zna mechanizmy i prawa kierujące układem odpornościowym i potrafi wybrać właściwy wariant szczepień.

    Najwcześniej szczepiono psy przeciwko nosówce, która jest bardzo ciężką chorobą, ale dzięki szczepieniom pojawia się coraz rzadziej wyłącznie u psów nie szczepionych.

    Do najczęściej spotykanych chorób yorków można zaliczyć:

    • nosówka – Przebieg nosówki zależy od szczepu zarazka, wieku zwierzęcia, stanu jego odporności i charakteru wtórnych infekcji. W efekcie może mieć ona postać bezobjawową, bądź różne formy pośrednie, aż do ciężkiej choroby z dużą śmiertelnością.
    • parwowiroza – Jest to ostre, bardzo zaraźliwe zapalenie jelit, najczęstsza choroba psów na całym świecie. Główna przyczyna padnięć szczeniąt do 6 miesiąca życia.
    • koronawiroza – Jest to bardzo zaraźliwa choroba psów i psowatych. Objawia się zapaleniem jelit i żołądka. Najczęściej przebiega łagodnie i zazwyczaj nie stanowi zagrożenia dla życia psa

    SZCZEPIENIA OCHRONNE

    • w 6-7 tygodniu życia-szczepionka NOBIVAC PAPPY
    • w 8-9 tygodniu życia-szczepionka KOMBINOWANA
    • po 12 tygodniu życia-powtórzyć KOMBINOWANĄ
    • raz na rok szczepionka przeciw WŚCIEKLIŹNIE

    Choroby i dolegliwości yorków

    Yorki porady

    Łzawienie i zaczerwienienie oczu u yorków jest częstym problemem, jednak w większości przypadków można temu skutecznie zapobiec. Podstawą jest unikanie sytuacji w których nasz yorkshire terrier narażony jest na silny prąd powietrza (jazda w aucie bez klimy :) przy otwartych oknach. Kolejna ważna czynnością jest przystrzyżenie grzywki tak naszemu yorkowi włoski nie wpadały do oczu, lub jeżeli jest to York z długim kokiem na głowie – podwiązanie go lub uplecenie warkoczyka. Jeżeli łzawienie ma przebieg ostrego zapalenia spojówek konieczna bywa interwencja lekarza i użycie kropli zawierających antybiotyk.

    Psy rasowe Yorkshire terriery

    Polecamy wspaniałe i niepowtarzalne ciuszki dla psów najchętniej je noszą

    yorki

    Przepiękne i niepowtarzalne

    ubranka dla psów